بافت با یکی دو نقش کم رمق   

آخرین مسیر زرد کوچ را

روزهای خالی و شکسته را    

لحظه های گنگ و مات و پوچ را

خیره شد به خانه خانه های شب    

چشم دوخته به دوردست ها

با دو دست ماهرانه دور زد    

طرح چارخانۀ بلوچ را

بافت آبی و سفید پیش هم 

خشم و غصه را گرفت و

                                  کارد خورد...

خون چکید روی نقش بی رمق    

 کشت رد پای زرد کوچ را

کشت رد کوچ را و تازه از  

هرم خواب چند ساله ای پرید

روی دست های خسته اش گریست  

لخته های سرد و سرخ و نوچ را

ساربان شب نشست پای حوض 

                          چای را گذاشت پیش ساربان

                                                رفت زیر نور ماه پهن کرد

                                                           باز "جای خالی سلوچ" را