روز هاست که به تو میل ندارم.

نه در دل نه در هیچ جعبه ای که بخواهد به ایهام

پر بشود.

من لای این صفحه های تو در تو

بی هیچ چیز به رستاخیز پوچم

پیچیده ام.

این یک شعر نهیلسیتی نبوده و نیست.

از اول بخوانید

لطفن.

من روزهاست

که بی تو میل ندارم

.

یک استکان چای با احادیث مثنوی

و بهاری که خودش را به شیشه می کوبد

.

همین.