درد است که آدمی را راهبر است...تا مريم را درد زه پيدا نشد قصد آن درخت بخت نکرد ...او را آن درد به درخت آورد و درخت ميوه دار شد.

تن همچون مريم است و هر يکی عيسی داريم. اگر ما را درد پيدا شود عيسای ما متولد شود و اگر درد نباشد عيسی هم از همان راه نهانی که آمد باز به اصل خود پيوندد ـ الا ما محروم مانيم و از او بی بهره...

از سخن گرامی مولانا در فيه ما فيه .